» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

   

چه چیز را در دیگران دوست داری؟ امیدهایم را

انفعال کنش مند در فیلم"شاید شیطان"
سه شنبه 26 شهریور 1398 ساعت 10:25 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )

شارل، جوانیست به تنگ آمده از روزگار، از آلودن محیط زیست توسط انسان ها، از بمب اتم و بی رحمی ها، از اینکه انسان ها با دست خودشان دارند خودشان را از بین می برند. شارل، افسرده، تصمیم می گیرد کاری بکند … سینمای برسون، از عمد سینمای سردی‌ست. سینمایی که نه بازیگر معروفی دارد و نه درام چشمگیری. این فیلم برسون هم از این قاعده مستثنا نیست؛ سرد و حتی دافعه برانگیز و البته در اینجا، کمی شعارزده و مستقیم. برسون انگار ابایی ندارد تا مسئله‌ی از بین رفتن محیط زیست و دلزدگی‌اش از نادانی آدم‌ها را به شکل مستقیم بیان کند. مهم‌ترین قسمت فیلم، جایی‌ست که در اتوبوس، بین مسافران، صحبت از کوته فکری دولت ها پیش می آید اما یکی از مسافران، خودِ مردم را مقصر اصلی می داند و در جواب این سئوال که : (( کیه که انسانیت رو به بازی گرفته؟ ))، می گوید : (( شاید شیطان. )). تکان دهنده ترین قسمت فیلم هم صحنه ی پایانی‌ست.




:: مرتبط با: مقاله/ گفت و گو ,
دنیایی که دود شد!
شنبه 23 شهریور 1398 ساعت 11:40 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )
- دنیایی که دود شد و به هوا رفت
هجده سال بعد، آیا سایه یازده سپتامبر از سر دنیا کنار رفته؟
- دنیا دود نشد؛ می‌خواستند 2تا برج فرسوده را خراب کنند و قراردادهای اجاره و رهن را هم بدو ن پرداخت خسارت باطل کنند که کردند. یک برج جدید ساختند و به بهای گزاف اجاره دادند، خرابی برج‌های فرسوده را هم بهانه کردند برای لشکرکشی به افغانستان و عراق و... «برنامه‌ریزی اقتصادی بود!»(ن.ر)




:: مرتبط با: جملات کوتاه ,
گفت‌وگو با امیرحسین فرهادی از قروه
چهارشنبه 20 شهریور 1398 ساعت 09:41 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )

لطفاً خودت را معرفی کن.

امیرحسین فرهادی هستم. سال ۹۶ که برای اولین بار کنکور دادم، رتبه‌ام ۲۱۷۱ منطقه شد. سال ۹۷ با رتبه‌ی ۱۴۸ در رشته‌ی پزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی همدان قبول شدم. پدر و مادرم، هر دو، بازنشسته‌ی فرهنگی هستند. یک خواهر هم دارم که در رشته‌ی کارشناسی حقوق درس خوانده است.

چه شد که همان سال اول نتیجه‌ی دلخواهت را در کنکور نگرفتی؟

سال اول انتخاب‌رشته کردم و چند شهر اطراف را انتخاب کردم؛ اما نتیجه نگرفتم. تصمیم گرفتم دوباره برای کنکور بخوانم تا پزشکی قبول شوم. سال سوم دبیرستان در آزمون‌های کانون شرکت می‌کردم؛ اما سال چهارم به کانون نیامدم و این تصمیم را دلیل اصلی موفق‌نشدنم می‌دانم. دوباره برای کنکور ۹۷ در آزمون‌های کانون شرکت کردم.

نظر پدر و مادرت چه بود؟

آن‌ها اصراری نداشتند که حتماً پزشکی بخوانم. خودم دوست داشتم این رشته را ادامه دهم.

نگران نبودی که سال بعد هم نتیجه‌ نگیری؟

من در مدرسه‌ی نمونه‌دولتی درس خواندم و همیشه شاگرد‌اول بودم. به خودم ایمان داشتم که می‌توانم در رشته‌ی پزشکی قبول شوم. از طرفی، سال‌های گذشته دانش‌آموزانی بودند که شرایط شبیه به من را داشتند و توانسته بودند موفق شوند. با دیدن نتایج آن‌ها انگیزه گرفتم که من هم می‌‌توانم. تصمیم گرفتم دوباره به کانون بیایم و در فضای رقابت تنگاتنگ کشوری قرار بگیرم. میانگین‌ترازم در آزمون‌ها حدود ۷۰۰۰ بود. خودنگاری آغازین و استفاده از روش‌های مدیریت زمان مثل زمان‌های نقصانی خیلی به موفقیتم کمک کرد. سال ۹۶ هیچ روشی برای آزمون‌دادن نداشتم و مهارت‌های کنکوری را نمی‌دانستم. سال ۹۷ مدیریت زمان خیلی به من کمک کرد. در کنکور ۳۵ دقیقه وقت اضافه آوردم؛ در حالی که سال اول وقت کم آوردم و استرس داشتم. منابع هم عامل دیگری بود که خیلی به پیشرفتم کمک کرد.  در هیچ آزمونی غیبت نکردم و پیوستگی کامل به برنامه‌ی راهبردی داشتم.

ادامه...




:: مرتبط با: مقاله/ گفت و گو ,
شیر صحرا
شنبه 16 شهریور 1398 ساعت 09:26 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )

فرزند عمر مختار نماد آزادی مردم لیبی گفت: قذافی از شهرت و محبوبیت پدرم می‌ترسید و همیشه‌ سعی می‌کرد خودش را به‌ عنوان شخص اول مملکت در طول تاریخ معرفی کند.
"محمد عمر مختار " فرزند عمر مختار نماد آزادی مردم لیبی در گفت‌وگو با خبرنگار بین‌الملل خبرگزاری فارس با اشاره به تحولات اخیر لیبی گفت: خانواده‌ ما همیشه‌ و در طول تاریخ در صف مردم قرار داشته‌ و همیشه‌ علیه‌ دیکتاتوری و اشغالگری جنگیده‌ است. دوران حکومت معمر قذافی برای مردم لیبی یک کابوس بود که‌ خوشبختانه‌ به‌ لطف پروردگار و با بیداری مردم لیبی پایان یافته است.
 وی افزود: من از ابتدا به‌ مردم تظاهر‌کننده‌ در بنغازی پیوستم، یعنی هنوز چند روزی از آغاز انقلاب نگذشته‌ بود که‌ بنده‌ به‌ نمایندگی از خانواده‌ عمر مختار حمایت خود را از انقلاب اعلام کردم.
 تلاش قذافی برای کمرنگ کردن نقش مبارزاتی عمر مختار
محمد مختار افزود: یکی از تلاش‌های قذافی طی این 42 سال، کم رنگ کردن نقش پدرم و تلاش های وی برای آزادی لیبی و جنگ وی علیه‌ استعمار بود، قذافی در کتاب های درسی به‌‌طور مختصر به‌ انقلاب بزرگ پدرم اشاره‌ می‌کرد؛ اما در عوض انقلاب یا بهتر بگویم کودتای نظامی خودش را به‌‌عنوان یکی از بهترین انقلاب‌های جهان به‌ مردم نشان می‌داد.
قذافی از شهرت عمر مختار وحشت داشت
وی رابطه‌ خانواده‌‌اش با قذافی را بسیار بد توصیف کرد و گفت: قذافی از شهرت و محبوبیت پدرم می‌ترسید و همیشه‌ سعی می‌کرد خودش را به‌ عنوان شخص اول مملکت در طول تاریخ معرفی کند، به‌ همین دلیل خانواده‌ ما را در انزوا قرار داد تا کمترین اسمی از عمر مختار در جامعه‌ لیبی شنیده‌ شود. از طرفی دیگر خانواده‌ ما به‌ دلیل دیکتاتوری بودن حکومت قذافی، حاضر به‌ شرکت و پذیرفتن نقش در چنین حکومتی نبودند.
وی در پاسخ به سؤالی درباره همراهی کردن قذافی در سفر به ایتالیا ضمن تأیید آن گفت: بله‌ درست است؛ اما اینطور نیست که من به‌ خاطر قذافی این دعوت را پذیرفته باشم؛ من به‌‌خاطر مردم لیبی و برای‌ اینکه به‌ مردم ایتالیا ظلم و ستم سالهای استعمار را یادآوری کنم، حاضر شدم همراه‌ با قذافی به‌ ایتالیا بروم.
مخالفت با دخالت نظامی ناتو در لیبی
وی در پاسخ به سؤالی درباره نگرانی‌هایش درباره‌ اشغال دوباره‌ لیبی توسط ناتو و کشورهای غربی و احتمال حضور نیروهای خارجی در این کشور گفت: من به‌‌طور کامل مخالف دخالت نظامی ناتو در لیبی بودم، دوست داشتم حکومت قذافی فقط با قدرت بازوی جوانان لیبیایی سقوط کند؛ اما خوب بنا به‌ دلایلی این اتفاق رخ نداد.
وی افزود: مردم لیبی در طول تاریخ هیچ وقت اشغالگری را قبول نکرده‌اند؛ ما مخالف حضور هر نیروی خارجی در لیبی هستیم و اگر چنین اتفاقی رخ دهد، من با وجود کهولت سن و پیری و بیماری اولین کسی خواهم بود که‌ مبارزه‌  علیه‌ اشغالگری را آغاز خواهم کرد.
 فرزند عمر مختار اشغال خاک این کشور را توسط نیروهای خارجی محال دانست و تاکید کرد: مردم و خوشبختانه‌ افراد سیاسی این کشور مخالف حضور نیروهای خارجی در لیبی هستند.




ادامه مطلب
:: مرتبط با: مقاله/ گفت و گو ,
دردسر ورزشکار!
سه شنبه 12 شهریور 1398 ساعت 12:21 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس فدراسیون بین‌المللی جودو با انتشار بیانیه‌ای تأیید کرد که محمدرضا داورزنی معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای از سعید ملایی، جودکار مدال‌آور ایرانی خواسته بود که از روی مصلحت ببازد تا  با سگی موکو، جودوکار اسرائیلی روبرو نشود.

برای شرکت در مسابقات جودوی قهرمانی مردان و زنان جهان به میزبانی ژاپن، از ایران فقط سعید ملایی به توکیو اعزام شده بود. قرار بود ملایی در مصاف سگی موکو، ورزشکار اسرائیلی از مدال طلای خود دفاع کند. ملایی  پس از پیروزی مقابل نمایندگان مراکش، پرتغال، روسیه (قهرمان المپیک ۲۰۱۶) و کانادا (برنز المپیک ۲۰۱۲) در دیدار ماقبل فینال مقابل نماینده بلژیک قرار گرفت. در سمت دیگر ساگی نماینده اسراییل و نماینده مصر برای رسیدن به فینال مبارزه می‌کردند. طبق سیاست‌های جمهوری اسلامی برای پیشگیری از مسابقه با نماینده اسرائیل، سعید ملایی مجبور به شکست خوردن از نماینده بلژیک شد. در ادامه نیز در بازی رده‌بندی مجبور به شکست خوردن از نماینده گرجستان شد تا به همراه نماینده اسرائیل بر روی سکو قرار نگیرد. پس از این اتفاق او از آلمان درخواست پناهندگی کرد. بر اساس بیانیه فدراسیون بین‌المللی جودو ملایی گفته است:

«من می‌خواهم در رقابت‌هاف هر جا که باشد شرکت کنم. اما من در کشوری زندگی می‌کنم که قانونش این اجازه را به من نمی‌دهد. ما انتخاب دیگری نداریمو همه ورزشکاران باید به این قانون تن بدهند. هر آنچه که امروز انجام دادم برای زندگی‌ام بوده است. برای یک زندگی تازه.»




:: مرتبط با: خبر ,
در راه دموکراسی چگونه؟
دوشنبه 11 شهریور 1398 ساعت 11:41 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )
در راه دستیابی به دمکراسی می‌باید بنیادهای فکری‌ای را هدف قرار داد که در ایران، قضاوت ارزشی، انسان‌ستیزی و تخریب، نفرت‌فروشی و ضدیت با آزادی‌بیان و فرهنگ و روابط حقوقی را به «هنجار اجتماعی» تبدیل کرده است.     



:: مرتبط با: جملات کوتاه ,
یادداشت هایی در باب سینماتوگرافی
یکشنبه 10 شهریور 1398 ساعت 12:06 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )
یادداشت‌‌هایی در باب سینماتوگرافی دربرگیرندۀ یادداشت‌‌هایی است که برسون از سال 1950 تا 1974 به رشتۀ تحریر در آورده‌است. وی در این یادداشت‌‌ها، به اصیل ترین شکل ممکن، نظرهای خود را در باب یکۀ سینماتوگرفی بیان می‌کند.این یادداشت‌‌ها نه فقط برای دست‌‌اندرکاران سینما، بلکه برای هنرمندان سایر رشته‌‌های هنری نیز درس‌‌هایی مهم به همراه دارد.  روبر برسون (1901-1999) سینماگر برجستۀ فرانسوی، در طی دورۀ چهل سالۀ فیلمسازی خود سیزده فیلم ساخت که هر کدام جایگاه والایی را در تاریخ سینما به خود اختصاص داده‌است؛ از آن جمله می‌توان از جیب بر، موشت، ناگهان بالتازار، شاید شیطان و آخرین فیلمش پول یاد کرد.



:: مرتبط با: کتاب ,
رویای آمریکایی
چهارشنبه 6 شهریور 1398 ساعت 10:26 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )
کتاب رویای آمریکایی نوشته هاوارد زین امتیاز ویژه‌ای را به علاقه‌مندان فارسی زبان می‌دهد تا به دور از آثار پژوهشی و علمی آکنده از عبارات و اصطلاحات دانشگاهی، اثری تاریخی، اما روان و سلیس را دربارهٔ تاریخ مردم آمریکا پیش رو داشته باشند.

پروفسور هاوارد زین (Howard Zinn)، مورخ، نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، متفکر و استاد علم سیاست در «دانشگاه بوستون» بود. او بیش از بیست عنوان کتاب را به رشتهٔ تحریر درآورد، که کتاب «تاریخ مردم ایالات متحده» پرفروش‌ترین و تاثیرگذارترین اثر او به شمار می‌رود.

زین، از فعالان حوزهٔ حقوق مدنی، آزادی‌های اجتماعی، حقوق گروه‌های نژادی و جنبش ضد جنگ بود. او در محله‌ای فقیر نشین در «بروکلین» در خانواده‌ای به دنیا آمد که پیش از وقوع جنگ جهانی اول به تازگی به «آمریکا» مهاجرت کرده بودند. جنگ جهانی دوم، نقطه عطف مهم زندگی زین به شمار می‌رفت. او که با شروع این جنگ به نیروی هوایی ارتش پیوست، به عنوان خدمهٔ بمب‌افکن‌های هواپیماهای جنگی به خدمت گمارده شد. این تجربه یکی از عوامل مؤثر در فعالیت‌های ضد جنگ زین در سال‌های بعد بود؛ زیرا دریافت حملات هوایی که او در آن‌ها نقش دارد، موجب کشته شدن بیش از هزار غیرنظامی فرانسوی و سرباز آلمانی شده است. به گفتهٔ وی، تجربهٔ خدمت در جنگ جهانی دوم، تحقیقاتش دربارهٔ علل این جنگ و نیز تأثیرات بمباران‌ها، حساسیت او را برانگیخت است و سبب شد که به انتقاد از حملات نظامی «آمریکا» و بمباران شهرهای درزدن، «هیروشیما» و «ناکازاکی» در جنگ جهانی دوم، جنگ «ویتنام» و حمله به «عراق» و «افغانستان» که موجب کشتار غیرنظامیان و مردم بیگناه شده بود، بپردازد.

کتاب رویای آمریکایی (A young people’s history of the United States) از زمان چاپ اولین نسخه‌اش در سال 1980 میلادی به جایگزینی برای کتب رسمی درس تاریخ در دبیرستان‌های «آمریکا» مبدل شد و به عنوان مشهورترین اثر منتقدانه از تاریخ ایالات متحده شناخته شد. کتاب حاضر در سال 1981 میلادی برندهٔ جایزهٔ کتاب ملی در آمریکا شد. این کتاب به زبان‌های مختلف ترجمه شده و در کشورهای متعدد، جایزه‌هایی نصیب خود کرده است. زین در سال 2003 میلادی جایزهٔ دوستان انجمن دیپلماتیک را به خاطر نسخهٔ فرانسوی کتابش دریافت نمود.

دانلود...




:: مرتبط با: کتاب ,
برسون از زبان برسون
یکشنبه 3 شهریور 1398 ساعت 09:13 | نوشته ‌شده به دست حسن محمدی | ( نظرات )
"هر حرکتی ما را آشکار می سازد"

روبر برسون (1901 یا 1907 ـ 1999) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس مینی‌مالیست فرانسوی است. او تأثیر بسیاری بر کارگردانان نسل‌های بعد از خود از جمله جیم جارموش و پل شریدر گذاشت. برسون در پوی دو دوم به دنیا آمد. در ابتدا بیشتر حول و حوش نقاشی و عکاسی کار می‌کرد تا اینکه اولین فیلم کوتاهش را در سال ۱۹۳۴ ساخت. در طول جنگ جهانی دوم به مدت یک سال در زندان‌های ارتش نازی به سر برد. در سال ۱۹۴۳ برسون اولین فیلم بلند خود را «فرشتگان خیابان» ساخت. او در فیلم خانم‌های بوا دوبولون (خانم‌های پارک) آخرین همکاری خود را با بازیگران حرفه‌ای انجام داد. با فیلم خاطرات یک کشیش روستا او شروع به ساختن آثاری مینی‌مالیستی کرد و از آن به بعد نیز این سبک برای بقیه فیلم‌های او باقی ماند. البته بدین تربیت چون فیلم‌های او بسیار شخصی بودند و هیچ عنصر عامه‌پسندی در آنها وجود نداشت، به زحمت می‌توانست برای خود تهیه‌کننده‌ای پیدا کند و برای او ساختن بیش از یک فیلم در پنج سال تقریباً غیر ممکن بود، اما در هر حال در اطراف کارهای او منتقدان متعصب بسیار زیادی وجود داشت. او در دهه هشتاد از فیلم‌سازی دست کشید و در سال ۱۹۹۹ به مرگ طبیعی درگذشت.
مصاحبه‌های این کتاب که توسط همسر برسون گردآوری شده و بر ترتیب تاریخی فیلم‌ها تنظیم شده‌اند، به خواننده کمک می‌کنند تا بفهمد برسون گرچه در دورۀ کاری خویش رشد کرده بود، ولی تغییر چندانی نداشت. در ضمن آنگونه که برسون چند جایی گفته بود، او خود را در تصویری که دوست‌داران فیلم‌هایش به او نشان می‌دادند به جا نمی‌آورد.



:: مرتبط با: کتاب ,