چه چیز را در دیگران دوست داری؟ امیدهایم را
 
آخرین مطالب
 
پیوندهای روزانه
ایران-اسپانیا

* خبرنگار: بازی با اسپانیا یک بازی بزرگ است؟

* کی روش: بیش‌تر از بزرگ، غول‌آسا است. در حال حاضر برای ایران بازی با تیم‌هایی مانند پرتغال، برزیل، آلمان و اسپانیا چیزی شبیه ماموریت غیرممکن است. ما منابع و پولی که حتی بتوانیم خواب بازی با آن‌ها را ببینیم هم نداریم. خوش‌شانس بودیم که خدا در قرعه‌کشی به ما شانس رقابت با سه تا از بهترین تیم‌های جهان را داد؛ به خصوص اسپانیا و پرتغال. این مثل یک هدیه برای تیم من است، چرا که نه؟ اگر در جام جهانی حق انتخاب داشته باشید، چرا مقابل بهترین‌ها بازی نکنید؟ چرا جلوی اینیستا، کریستیانو و تمام این بازیکنان فوق‌العاده نایستید؟ بنابراین باید بگویم که بازیکنان ایران بسیار خوشحال هستند و همین طور مشتاق استفاده از این شانس یگانه‌ای که نه علیه اسپانیا و پرتغال بلکه برای بازی در کنار این دو تیم دارند.




امید را رها نکنیم
به دانش آموزان پر تلاشی که هفته آینده کنکور دارند:

خستگی را کنار بگذارید، اما هرگز امید را رها نکنید. از فکر کردن به شکست‌هایتان دست بکشید، اما هرگز از اهداف‌تان دست نکشید. فکر کردن به گذشته را رها کنید، اما هرگز آینده را به حال خود رها نکنید.


مرتبط با: جملات کوتاه ,
چرا خیلی آسان منفجر می‌شویم؟ آلن دوباتن

اگر ما عقل سلیم داشتیم، به وقایع به اندازه خودشان اهمیت می‌دادیم، آنقدری نگران و مضطرب می‌شدیم که لازم بود. اما اغلب ما اینقدر منطق نداریم و دلیلش همین واکنش‌های شدید ما به اتفاقات دور و برمان است. ما تمایل داریم که بیش از حد لازم نگران، عصبانی یا مضطرب شویم. آنچه ما را دچار مشکل می‌کند، این است که ما بیش از آنکه به بر ارزیابی‌های منطقی مبتنی از زمان حال نسبت به وقایع واکنش نشان دهیم، بر مسیرهای عاطفی متعلق به گذشته دور تکیه می‌کنیم؛ گذشته‌ای که در آن بسیاری از ما قربانی تجربه‌های بسیار دردناک و ناخوشایند بوده‌ایم و از طریق آنها به برداشت‌های دردناک و ترسناک خود در زمان حال ادامه می‌دهیم و‌به عبارت دیگر، ما به راحتی منفجر می‌شویم. به این ترتیب، شرایط حال حاضر ما از واکنش‌های شتاب‌زده و ناخوشایند وابسته به گذشته‌ای تشکیل شده که جزئیات آن را فراموش کرده‌ایم و تمایز آن را با شرایط فعلی نمی‌توانیم درک کنیم. یک ایمیل ظاهرا تحریک‌آمیز می‌تواند ما را به این نتیجه برساند که همه چیز به انتها رسیده است، یک خبر در روزنامه ما را بلافاصله دچار احساس گناهی ویرانگر یا خشم بی حد و حصر می‌کند. مهمانی‌ای که باید در آن شرکت کنیم، یا سخنرانی‌ای که باید انجام بدهیم، وحشت عظیمی به ما می‌دهد. تحریک‌شدگی خیلی سریع اتفاق می‌افتد. فرصتی برای تحلیل روندی که اتفاق می‌افتد و دیدن اینکه چطور قدرت تحلیل‌مان تحت‌تاثیر گذشته قرار می‌گیرد، وجود ندارد. ذهن ما به سادگی دچار وحشت می‌شود، تحمل‌مان را از دست می‌دهیم و منطق‌مان از کار می‌افتد و گاه برای روزها در غار ذهن‌مان زندانی می‌شویم.

ما تحریک می‌شویم چون ارتباط مستقیمی با واقعیت عینی نداریم. هر کدام از ما رویکردی نسبت به جهان بیرونی داریم که از منشور جهان درونی‌مان شکل گرفته و کم و بیش به آن متصل است. در دنیای درونی ما انتظاراتی بر مبنای تاریخچه شخصی ما شکل گرفته است. مدل کارکرد جهان درون ما و بهترین حدسیات ما نسبت به جهان بیرونی و برخورد دیگران با ما و اینکه موقع شکایت از ما چه خواهند گفت و نتیجه یک چالش در زندگی‌مان چه خواهد شد، همه بر اساس این تاریخچه درونی است. این همان چیزی است که ما وقتی منفجر می‌شویم، فراموش می‌کنیم: اینکه جهان درونی ما، همان جهان بیرونی نیست. در جهان درونی ما تعمیم‌ها و تعاریفی از گذشته وجود دارد که ممکن است بسیار سخت‌تر  و عجیب‌تر و حطرناک‌تر از حال حاضر باشد. روانشناسان یک قاعده مفید برای هشدار دادن درباره واکنش‌های نامناسب ما دارند: اگر ما اضطراب یا خشمی با مقیاس بیش از پنج از ده را تجربه کنیم، آنها به ما می‌گویند که واکنش ما به این موضوع نه بر اساس وقایع حال حاضر که ناشی از گذشته ماست. به عبارت دیگر، ما باید (خلاف احساسات‌مان) باور کنیم که «مساله» آن چیزی نیست که به نظر می‌رسد. بهترین راه برای اینکه خود را از این حالت تحریک‌شدگی خلاص کنیم، این است که آنچه را به شدت ما را عصبانی کرده یا ترسانده، باور نکنیم، باید یاد بگیریم که نسبت به تحریک‌شدگی خود سوءظن داشته باشیم، این به این معنا نیست که چیز ترسناک یا ناراحت‌کننده‌ای وجود ندارد، بلکه به این معناست که واکنش‌های درونی ما، بدون محاسبه قدرت، انعطاف پذیری، توانایی شخصی و گزینه‌های بالقوه موجود است.


ادامه مطلب

مرتبط با: مقاله/ گفت و گو ,
بدون نایکی انجام شد


شادی تاریخی ایرانیان

پایکوبی طرفداران تیم ملی ایران در بازی مراکش - ایران
اگر «گل به خودی» تیم فوتبال انگلستان را به پیروزی می‌رساند، رسانه های غربی و عربی ادعا می‌کردند «بازی خوب انگلستان طرف مقابل را چنان دستپاچه کرد که اشتباهاً به خودش گل زد!» ولی چون تیم ایران به پیروزی رسیده، این پیروزی سوژة‌ ...! اما این برد در تاریخ جام های جهانی ثبت شد.


افتتاحیه جام جهانی روسیه




شور و هیجان ایرانیان در مسکو


تصویر رعایا در برابر ارباب!

دونالد ترامپ یکبار دیگر به رعایا یادآوری کرد که ارباب کیه!


پشت پرده تیم ایران در جام‌های جهانی

به نظر می‌رسد در تمامی ادواری که تیم‌های ملی ایران به جام جهانی فوتبال رسیدند، حواشی با این تیم‌ها پیوند خانوادگی خورده‌اند. انگار جهانی شدن، باید توام می شد با درگیری‌های خاص، باز شدن کینه‌های قدیمی، از نو نوشتن داستان قصه کوفتگی‌های تن فوتبال ایران.

۱۹۷۸؛ قهر در فرودگاه

اولین حضور تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی به سال ۱۹۷۸ برمی‌گردد. ایران برای رسیدن به آرژانتین تقریبا تمام آسیا را برد. در مرحله نخست انتخابی، عربستان و سوریه را شکست داد و در مرحله نهایی مقابل هنگ کنگ، کره جنوبی، کویت و استرالیا پیروز شد. اخبار گوشه و کنار نخستین تیمی که به جام جهانی رسید، یا براساس سلیقه‌ها سانسور شد، یا قدرتی برای پوشش آن وجود نداشت. در زمان خودش، کسی نفهمید که ناصر حجازی، دروازه‌بان وقت تیم ملی ایران پای پلکان هواپیما و وقتی که تیم می‌خواست به آرژانتین برود، قهر کرد. اسفندماه سال ۹۶ حشمت الله مهاجرانی، سرمربی ایران در جام جهانی ۱۹۷۸ در مورد قهر دروازه‌بان شماره یک تیم ملی ایران این گونه توضیح داد: "یادم هست بیشتر درخواست‌ها در آن دوره این بود که فلان بازیکن یک کار دولتی در کنار فوتبال داشته باشد تا آخر ماه پولی در حسابش باشد. اما درخواست مالی مرحوم حجازی ۲۵هزار تومان بود." مبلغی که گفته شد ناصر حجازی برای خرید خانه لازم داشت. فدراسیون فوتبال به بازیکنان تیم ملی وعده پاداش برای صعود به جام جهانی می‌دهد، اما به گفته آقای مهاجرانی، فدراسیون ایران برای پرداخت این مبلغ، با مشکلات قانونی مواجه می‌شود. حشمت مهاجرانی سعی کرده بخشی از داستان را تلطیف کند. ورزش سه به نقل از آقای مهاجرانی نوشت:"وقتی که پای پله‌های هواپیما رسیدم چند نفر از بچه‌ها آمدند و گفتند که ناصر بد‌خلقی می کند و می‌گوید ۲۵ هزارتومانم را می‌خواهم، این مبلغ در آن دوران پول کمی نبود."

آن چه حقیقت دارد این است که هیچ‌کس جز سرمربی محبوب تیم نمی‌توانست ناصرحجازی را برای همراهی تیم ملی تا آرژانتین متقاعد کند. آقای مهاجرانی گفته است: "من همان جا با حجازی صحبت کردم و به او تعهد دادم که این پول پرداخت خواهد شد. ایشان به حرف من اعتماد داشت و قبول کرد."

جام جهانی ۱۹۹۸؛ آن تعویض اشتباه

جام جهانی ۱۹۹۸ است و بازی «قرن» میان ایران و آمریکا. حمید استیلی تک گل ایران را در نیمه نخست زده و حالا تیم ایران با دستوری که از روی نیمکت رسیده، بیش از قبل در لاک دفاعی‌اش فرو رفته است. دقیقه ۷۰ نادر محمدخانی از وسط زمین به نیمکت اشاره می کند که او را تعویض کنند. هم نفسش بریده، هم عضله پای چپش کش آمده بود.

بیژن ذوالفقارنسب، کمک مربی تیم، درخواست دفاع آخر تیم را اشتباه می‌فهمد. پس به جلال طالبی، سرمربی تیم می‌گوید: "نادر می‌گوید که خداداد عزیزی خسته است، او را بیرون بکش." دقیقه ۷۴ خداداد تعویض می‌شود. نادر محمدخانی باز وسط زمین فریاد می‌کشد: "مرا تعویض کنید" اما خداداد کنار زمین بلوایی بر پا کرده بود. جلال طالبی می‌گوید: "بعد از بازی که مسابقه را تماشا می‌کردم، حرکات خداداد را دیدم. اول ناراحت شدم، اما به هر حال شرایط خداداد را هم درک کردم. او می‌خواست در زمین بماند و مشکلی هم نداشت." اما به نظر می‌رسد آنچه طالبی نقل می‌کند با تصاویری که دیده شد، اندکی متفاوت باشد. وقتی خداداد از زمین بیرون آمد، به صورت مستقیم با سرمربی تیم ایران درگیر شد. فریادهای مربی و بازیکن بر سر هم، کمتر از ۲۰ ثانیه طول کشید، اما هر دو، نهیب هم را شنیدند. خداداد عزیزی گفته بود که می‌خواست بعد از تعویض به سمت رختکن برود، اما شرایط بازی منصرفش می‌کند. نتیجه چرخیدن او سمت نیمکت، این چهار حرکت بود: "فریاد بر سر مربی، پرتاب پیراهن شماره ۱۱ روی زمین، درآوردن کفش‌های طلایی رنگش و کوفتن آنها جلوی نیمکت، ضربه به بطری آب." رابطه خداداد عزیزی و جلال طالبی هرگز "حسنه" نشد. مانند رابطه‌ای که اهرم‌های قدرت با سرمربی تیم ملی داشتند. دو سال بعد جلال طالبی به خبرنگار روزنامه «ابرار ورزشی» اینگونه گفت: «ما باند نداشتیم. سه امپراتور در تیم ملی زندگی می‌کردند: احمدرضا عابدازده، خداداد عزیزی و علی دایی." از درگیری‌های مهم تیمی که به جام جهانی فرانسه رفت، به قبل از بازی ایران و آمریکا می‌توان اشاره کرد. وقتی علی دایی در هتل با احمدرضا عابدزاده درگیر شد، یقه پیراهنش را گرفت و او را به سینه دیوار کوبید. آن، آغاز امپراتوری شماره ۱۰ در فوتبال ایران بود.


ادامه مطلب

مرتبط با: مقاله/ گفت و گو ,
مسی های کوچک

همسر لیو مسی - آنتو نلا راکوسو و فرزندانش تیاگو و ماتئو


سکوت و تماشا



نقاشی: (بذرافشان) ونسان ون گوگ1853-1890




چرا ادبیات
ادبیات از آغاز تا کنون و تا زمانی که وجود داشته باشد، فصل مشترک تجربیات آدمی بوده و خواهد بود و به واسطه ی آن انسان ها می توانند یکدیگر را بازشناسند و با یکدیگر گفتگو کنند. در این میان، تفاوت مشاغل، شیوه ی زندگی، موقعیت جغرافیایی و فرهنگی و احوالات شخصی تاثیری ندارد. ادبیات به تک تک افراد با همه ی ویژگی های فردی شان، امکان داده تا از تاریخ فراتر بروند. ما در مقام خوانندگان سروانتس، شکسپیر، دانته و تولستوی یکدیگر را در پهنه ی گسترده ی زمان و مکان درک می کنیم و خود را اعضای یک پیکر می یابیم.

* عنوان، و متن، از کتاب "چرا ادبیات"، ماریو بارگاس یوسا


مرتبط با: جملات کوتاه ,
تحصیل در روسیه

امروزه بیش از شش هزار دانشجوی از کشورهای مختلف جهان، از جمله ایران، در دانشگاه پلی تکنیک سنت پترزبورگ "پتر کبیر" (SPbPU) در روسیه به زبان های روسی و انگلیسی مشغول به تحصیل هستند. تفاوت تحصیل در دانشگاههای ایران و روسیه چیست؟ آیا سازگار شدن در روسیه سخت است؟ در این راستا خبرگزاری اسپوتنیک به سراغ یکی از دانشجویان ایرانی محصل در روسیه در رشته کارشناسی ارشد در رشته "توسعه تجارت بین المللی" در دانشگاه مدیریت صنعتی، اقتصاد و تجارت سن پترزبورگ رفته است. ایشان از تجربیات خود در خصوص تحصیل در روسیه و نحوه ورود به دانشگاه های این کشور و سیستم آموزشی با ما به گفتگو نشستند.
به نظر شما تفاوت تحصیل دانشجویان در دانشگاه های ایران با دانشگاه های روسیه چیست؟ آیا امکانات بیشتری در روسیه وجود دارد که در ایران نیست؟

وهاب حصیری: خب میتونم بگم درپروسه تحصیل برخی تفاوت ها وجود دارد. مثلا در دانشگاه ایران اگر در یک ترم مردود شوید، باید مجددا آن ترم را تکرار کنید. این به معنی است که شما باید تمام دوره را مجددا بگذرانید.وهمچنین نمره این مردودی بر معدل کلی شما تاثیر خواهد گذاشت. ما در ایران سیستم آموزشی مشابه با فرانسه داریم یعنی 0 تا 20 است. 20 بهترین نمره کسب شده و البته 0 بدترین است. برای فارغ التحصیل شدن از دانشگاه ها، شما باید حداقل معدل 12 یا بیشترکسب کنید. استادان به شما می گویند که چه چیزی را بخوانید و چند کتاب برای هر درس معرفی می کنند. بنابراین در پایان ترم شما حدود 300-500 صفحه اطلاعات را باید بخوانید. اکثر امتحانات به صورت جزوه ی باز انجام می شود. ولی خب امتحانات در روسیه بدین شکل است که اگر یک بار یک امتحان را مردود شوید، دوباره آن درس را امتحان می دهید. اگر آن درس را برای بار سوم مردود شوید، شما اخراج خواهید شد. همچنین در روسیه دانشجویان عمدتا با پروژه ها کار می کنند. در واقع می توان گفت، این یک تجربه عالی برای دانشجویان محسوب میشود.



مرتبط با: مقاله/ گفت و گو ,
حال خوش

حالیا با حال خوش یک دم برآ / دم به دم در دم به دم در دم به دم

                                                                                                       (شاه نعمت اله ولی)



مرتبط با: جملات کوتاه ,
دوست و دشمن

کسی که نگاه و سلیقه اش با تو متفاوت است، دشمنت نیست، دوستت هم نیست!

انسان دیگری است با دیدگاهی دیگر و انتخاب های خودش؛
فقط همین ...


مرتبط با: جملات کوتاه ,

تعداد کل صفحات: 2